[عنوان ندارد]

یاد گرفته ام که دلتنگی هایم را فقط و فقط با خودم قسمت کنم که این همه سهم من از زندگی ست.

یاد گرفته ام که به دلم بگویم هیچ وقت نشکند که ممکن است صدای شکستنش آرامش اهالی این دیار را هم بشکند.

یاد گرفته ام که وقتی کسی می گوید دوستت دارم، سریع دلم را دلبندش نکنم که شاید این حرف را به خیلی های دیگر هم بزند.

یاد گرفته ام حقیقت همیشه تلخ نیست که اگر باورش کنم، شیرین می شود و من سال هاست با حقیقت شیرین تنهایی ام زندگی می کنم.

اما هنوز یاد نگرفته ام که بغضم را قورت ندهم، بریزمش بیرون و بگذارم اشک هایم، خاطراتم را با خود ببرد.

هنوز یاد نگرفته ام ...